To nie był zwykły początek. To była decyzja, która zmieniła wszystko. Kiedy uczniowie klasy IV A wzięli sprawy w swoje ręce i wybrali mnie na wychowawcę, nie wiedzieliśmy jeszcze, jak bardzo ta historia zapisze się w naszych sercach. Dziś wiem jedno — było warto.

IV A — klasa nie do podrobienia. Pełna energii, determinacji i uważności na drugiego człowieka. Zespół, który przez cztery lata nie tylko osiągał świetne wyniki (średnia 4,83 to nie żart!), ale też budował relacje oparte na szacunku i wzajemnym wsparciu. Nie było tu niedostatecznych ocen, za to aż dziewięcioro uczniów zakończyło szkołę z wyróżnieniem. Każdy z nich mógłby być definicją wzorowej postawy.

Uczestniczyli we wszystkim: od projektów społecznych, przez warsztaty, po podróże — te małe i te ogromne, sięgające po horyzont. Wspólne wyjazdy do Pragi, Włoch, USA, czy nad Bałtyk, zostawiły w nas pamiątki, których nie zabierze ani czas, ani rzeczywistość. To właśnie tam, między przystankiem a widokiem z okna autobusu, tworzyły się nasze wspomnienia.

Ale najważniejsze? Nigdy nie trzeba było mówić im dwa razy, by być życzliwym, odpowiedzialnym czy zaangażowanym. To przychodziło im naturalnie. A dla mnie – to był zaszczyt być obok, patrzeć, wspierać i uczyć się razem z nimi.

Dziś nie żegnam się z uczniami. Dziś mówię „do zobaczenia” dorosłym ludziom — myślącym, wrażliwym, świadomym swojej wartości i pełnym potencjału. Każdy z Was wnosił coś niepowtarzalnego do tej klasy — i to właśnie to sprawiło, że IV A była tak wyjątkowa.

Z dumą i wdzięcznością mogę powiedzieć: to był zaszczyt móc Was poznać — jako uczniów, ale przede wszystkim jako ludzi.

A teraz, kiedy rozchodzicie się w swoje światy, życzę Wam —

Żeby życie podsuwało Wam drzwi z napisem „wejście tylko dla odważnych” — i żebyście przez nie przechodzili bez wahania.  Żebyście nie bali się zmieniać planów, jeśli serce szepcze coś innego.  I żebyście mieli przy sobie ludzi, którzy jak klasa IV A — będą umieli być razem, nawet w ciszy.

Niech to, co było, będzie fundamentem. A to, co dopiero się zacznie — największą przygodą.

Z dumą  – Wasz wychowawca Mariusz Wróbel.